Birkaç gün önce ana masaüstü makinamda dual boot yapmaktan kurtuldum: Windows bölümlerini tamamen formatladım; uzunca birsüre Linux üzerinde yazılım geliştirmek istiyorum.

Fakat bu umduÄŸum kadar kolay olmadı; zira Windows varken bir sorunla karşılaşınca makinayı Windows’tan açıp “acaba Linux neden sorun çıkardı?” diye Google’la sohbet ediyordum.

Bu işi mümkün olduğu kadar kolay ve acısız yapmak niyetindeydim; ama olmadı. Öncelikle beklentimi söyleyeyim: Modern, son sürümleri içeren ve geniş paket seçeneğine sahip bir sistem arıyordum ve özellikle Gnome masaüstü içermeliydi.

OpenSuSe 10.1′de paket yönetimi ve hız gibi sorunlar yaÅŸamıştım; yoksa ilk tercihim olurdu. Özellikle XGL’e alıştıktan sonra, Compiz’in bu kadar kolay kurulduÄŸu bir sistem bulmak zor olacaktı.

Ä°kincisi, sistem 64 bit olmalıydı. Her programda olmasa bile, 64 bit’in farkı bazı programlarda oldukça bariz. Bu durumda favori olarak geriye kalanlar fazla deÄŸildi:Mandrake,Fedora,Ubuntu ve tabii Debian..

Debian’ı, müthiÅŸ paket sayısı ve .deb paketlerinin rpm’e göre üstünlüklerine raÄŸmen eledim. Birincisi, o kadar CD”yi indirmeye vaktim yoktu. Ä°kincisi, .deb’in üstünlüğüne raÄŸmen, çok sayıda kötü hazırlanmış deb paketi vardı. Laptop’dan Mandrake 2007′yi indirmeye baÅŸlarken dayanamayıp Fedora 4 kurarken buldum kendimi. Aslında Fedora 4′ü birkaç ay kullanmıştım; ama o sıra sadece Scribus ve OpenOffice kullandığımdan, eksiklerini görmeye fırsatım olmamış sanırım. Artık küflenmeye yüz tutmuÅŸ birkaç temel araç dışında Fedora 48 saat beni rahatsız etmedi; ama sonra nedense kasvetli geldi. Ubuntu denemeye karar verdim. Ubuntu, Ati Radeon X700′le anlaÅŸamadı. Yarım saat kadar uÄŸraÅŸtıktan sonra sıkılıp indirilmesi biten Mandrake 2007′yi kurmaya karar verdim. Bu sırada, Pardus 1.1 “Ata” yı indirmeye baÅŸladım. Artık kaçıncı Beta olduÄŸunu yazmaktan Pardus’çular bile sıkılmışlar sanırım..

Gelgelelim, Mandrake 2007 deneyimim de hezimetle sonuçlandı. Bizim Can’ın xorg.conf makalesi dışında onlarca sayfa doküman okudum; ama nafile. Ne yaparsam yapayım, Mandrake Radeon X700”ü tanımamakta israr ediyordu. Yeni, Pci Express ve çift monitör çıkışlı ekran kartlarını Linux”a tanıtabilmek oldukça güç..

Bir ara “nostalji yapıp Slackware mı kursam?” diye düşündüm. Slackware”ın hemen herkesi delirten ve nedense karmaşık buldukları yapısı benim hoÅŸuma gidiyor; özellikle de BSD stili init scriptleri. SYS V saçmalığını Linux dünyasına sokan Red Hat”in kulaklarını çınlatıyorum. Gerçi RPM ve Anaconda ile Linux dünyasına kurulum paketini ve iÅŸletim sisteminin nasıl kurulacağını bu aleme gösterdiler ama bazı hataları da çok büyük.

Slackware’ı UNIX’e benzediÄŸi için seviyorum. Ama küf kokuyor. Genelde paket indirmek yerine kaynaktan kurulum yapmayı tercih ediyorum ve Slackware’ın nuh nebiden kalma kütüphaneleri bana fazla olmasa da sorun çıkarmıştır. Ama ÅŸu an bir sunucu kursam ve Solaris ya da OpenSolaris kurma ÅŸansım yoksa, (BSD”yi atlamayalım!) Slackware kurardım. Ä°nsanların neden Slackware’ın “karmaşıklığından” ÅŸikayet ettiÄŸini anlamıyorum; bence ÅŸu an piyasadaki en yalın,anlaşılır ve “mantıklı” dağıtım. Ama kesinlikle masaüstü için deÄŸil..

Uzun lafın kısası, Pardus 1.1 “Ata” yı kuruverdim. Ardından 15 dakikada proprietary Ati sürücüsünü kurdum. HerÅŸey güzel güzel çalıştı. Bu arada, Pardus depolarının da hemen hepsinin kapandığını gördüm. PÄ°SÄ°’de sinirbozucu bir bug keÅŸfettim. Pardus 1.1, minimalist bir yapıda. Ev kullanıcıları hedeflenmiÅŸ; nitekim hiçbir Linux dağıtımı böylesine güzel bir medya deneyimi saÄŸlamıyor. Pardus, aynı diÄŸer sürümlerinde olduÄŸu gibi hemen hemen tüm video ve mp3 dosyalarımı sorunsuz oynattı. OpenOffice, Firefox gibi ev kullanıcıların en çok kullandığı araçlar da oldukça güncel sürümlerle karşımıza geliyor Pardus’ta.

Pardus kendisini unutturdu; oysa ev kullanıcısı için en kolay kullanılan Linux dağıtımı olma yolunda hızla ilerliyor. DiÄŸer dağıtımların aksine, pekçok program Pardus”ta “gerçekten” çalışıyor. Ãœstelik, minimalist yapısı sayesinde gayet de hızlı.

Fakat basitleÅŸtirme adına Pardus, Linux ruhundan biraz kopuyor. ÃœrneÄŸin, Ctrl+Alt+Backspace ile direk KDM geliyor. Evet; xorg.conf ile oynayarak shell”e düşmek mümkün ama ya bunu yapacak bilgim yoksa? Daha kötüsü, eÄŸer yanlış bir ekran kartı sürücüsü yüzünden monitörüm kilitleniyorsa?

Popularity: 2% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın