Uykusuzluğumun 34.saatini kutluyorum şu anda. Fiziksel olarak aşırı derecede sağlam olduğum halde, beynim için bunu söyleyemem.

Yıllardır, sürekli kayan uyku fazlarıma psikolojik bir neden aradım…

“Same shit everyday” dememek için kendimi yataÄŸa atmaktan korkuyorumdur dedim.

Fazlasıyla nihilist olduğumu düşündüm.

Gecelerin sessizliğini sevdiğimi düşledim; oysa güneşi daha çok severim.

Birkaç ay önce, cevabı tesadüfen buldum. Adı, “Delayed Sleep Phase Disorder”.

Uykumun fazı kayıyor. Kendimi bildim bileli böyleyim. Bunun doğru dürüst bir tıbbi açıklaması olmadığı gibi tedavisi de yok. Bazı günler benim için tamamen yoklar, bazılarını da ikişer üçer yaşıyorum.

Normal birinin aksine, 30 saat uyumadıktan sonra aşırı enerjik olabiliyorum. 48 saat uyumadıktan sonra önce 2 saat ağırlık çalışıp, ardından 5-6 saatlik kürek antrenmanı tamamladığım oldu. Üzerine de, adetim olduğu üzere, sahilde oturup şarap içmiştim.

Bu durumun azizlikleri de olmuyor değil. Olur olmadık yerlerde uyuyabiliyorum. Buna uyuma da denemez; bayılıyorum ve nasıl uyuduğumu hatırlamıyorum. Uyanmak da aynı derecede meşakkatli olabiliyor.

Bu, AB üyesi ülkelerde ciddi bir hastalık sayılıyormuÅŸ; hatta benim gibi adamlar, mesainin orta yerinde “ben yatıyorum” diye gidip uyuma hakkına sahipmiÅŸ. Türkiye’de böyle bir yasal düzenleme olmadığından, ben bunu insanları dinlermiÅŸ gibi yaparak da baÅŸarma becerisi edindim. Ä°nanması zor ama gerçek!

Bir de uykuda inanılmaz yalanlar uydurduğum söylenir. Hatta bu yalanlar öylesine detaylı ve planlıymış ki, ilk baştaki iddialar absürd olsa da, herkes inanıyormuş - ta ki durumu kavrayana kadar.
Keşke uyanıkken de bu kadar başarılı olabilsem!

Popularity: 1% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın