Nasıl becerdim bilmiyorum, ekşi sözlük’te Kültür Koleji maddesini okurken buldum kendimi…

Suser’lerden birkaçı birden, Kültür Koleji mezunlarının okul bittikten sonra dağıldığından ve birbirlerini görmekten adeta korkar hale gelmesinden bahsetmiş; çok güldüm!

Kültür Koleji ile çok sayıda cansıkıcı hatıram var; yine de hayatımın en güzel yılları Lise yıllarıdır diyebilirim. Gerçekten, ben de hemen hemen her Kültür Koleji mezunu gibi, zamanında çok yakın olduğum insanlarla bile görüşmekten kaçar buldum kendimi.

Geçen ya da evvelsi sene makarna günündeydik. Okulun fırında makarna günü olur -tam adı “geleneksel fırında makarna günü”- seneler sonra, bu aktivitenin Haziran ayında olduğunu da öğrenmiş oldum. Çoğu sene kaçırmışımdır; genelde de “giderim yahu” deyip, gelen davetiyeyi kaybeder ve unuturum.

1993 mezunları, rivayet o dur ki, okulun en azılı mezunlarıymış. Aslında ben bizden öncekilerin daha da beter olduklarını söyleyebilirim. Adını hatırlamadığım yaşlı bir hocaya sorduğumda, 10 sene önceki bir tarihi söylemişti; onlar bizden daha beterlermiş.

Lisenin son senesinde tiksindiğim okuldur Kültür Koleji. Öyle böyle de değil; içindeki insanlardan tutun duvarlarına kadar nefret etmiştim okuldan. Yine de, şu an içimde eskilerden birilerini görme isteği de depreşmedi değil!

Okulun diğer özelliklerinden biri, kalifiye serseri ve ruh hastası olmasıdır mezunlarının çoğunun…Uyuşturucu kullanımı filan gibi hadiseler son derece düşüktü; hatta bu tip adamlar sevilmez ve “bünyede eritilirdi”. Garip adetleri olan, tuhaf bir okuldu yani.

Son fırında makarna günü, son derece sıkıcıydı. 1993 döneminden çok az insan geldiği gibi, daha önceki makarna günlerinde bolca makara yaptığımız kadro yoktu. Bu sene daha da kötü olacağına şüphem yok; yine de gideceğim..Unutmazsam!

Popularity: 3% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın