Bugün yine terkedildim. "Yine" diyorum, çünkü son 3-4 sene içinde milyonlarca kez filan terkedildim. Zampara olduğumdan değil, aynı kadın bile gün içinde 4-5 kez terkedebiliyor beni.

Aslında "teknik" olarak kimse kimseyi terketmedi. Diyebilirim ki, proaktif davranarak boku çıkacak bir ilişkiyi tesirsiz hale getirdim. Üstelik bunu da oldukça hayvanca bir şekilde yaptım. Kendimden utanıyor filan değilim; osuruktan nedenlerden ötürü hır gür çıkarabildiğim halde -ki senelerdir çok sakin biriyim- bu sefer dibine kadar haklıydım. Sadece ağzımı bozduğumda kendimi bir parça itici buluyorum. Telefondaki ses "daha önemli işlerim var" gibi bir cümle sarfetmemiş olsa, işler çirkin bir hal almayacaktı. Kim haklı kim haksız meselesine girmek gereksiz, halk mahkemesi kurup birini linç etmek amacında değiliz zaten. Sadece bir insana söylenmemesi gereken bazı laflar vardır. Bu da onlardan biriydi. Hayatımda hiçbir kadına "senden daha önemli işlerim var" demedim (evet var; önce Britney Spears’a taocu seksi öğreteceğim, sonra da Gisele Bundchen ile jakuziye gireceğiz, iş programım çok yoğun, artık sekreterimden randevu alırsın, haftaya seni de aradan çıkartırım)

Terkedilmek o kadar da kötü değil. Öncelikle birkaç yüz senelik yatağanla birşeyleri azıcık doğradım, sonra tüp bitene kadar 100 atış filan yaptım. İlk atışlarım çok başarısız oldu, zira hala sinirden titremekteydim. Son atışlardan ise ziyadesiyle memnun kaldım. Paralı asker olarak hizmet verebilirim, hatta çok da hoşuma gider. Paramı verin, cepheyi gösterin, gerisini merak etmeyin. Ölene kadar durmayacak bir psikoloji içindeyim.

Şu an garip bir huzur kaplamış durumda içimi, Zen’i buldum. (Yok, eski kız arkadaşım değil). Genelde böyle oluyor. Sonra çay yaptım. Bir nevi Vietnam’dan dönmek gibi, hani kol bacak filan kopmuş ama "şükür, hala hayattayım" diyecek kadar da gerzek bir ruh hali içindesiniz. Üzerimde tatlı bir yorgunluk var. Kötü giden birşeyler olduğunda terketmek gibisi yoktur. Aslında aynı şeyi iş konusunda da yapacağım bundan sonra. Zira iş olsun, aşk olsun, insanların kendilerini dünyadaki tek canlı olarak görmelerinden bıktım. Uzun yıllardır yapmıyordum ama, artık yamuk yaşamayı hayat felsefesi haline getirmiş herkes için "pain in the ass" olmaya tekrar başlıyorum.

Henüz terkedilmemiş erkeklere tavsiyem, hayatlarında kadınlarla ilgili plan filan yapmamaları. Çünkü kadınların daha önemli işleri var. O yüzden hayatınızda önemli bir hale gelmelerine izin vermeyin. Gelirlerse de çaktırmayın. Aslında bundan hoşlandıkları filan da doğru değildir; kaçan kovalanır.

Alper’in tavsiyesine de uyabilirsiniz. Arnavut hatunlara takılın der Alper. Söylediğine göre "kapıda tepsiyle bekliyorlar abi!"