Hartmann Neuron, kesinlikle devrimci bir synthesizer. Daha önce bahsettiğim Korg OASYS gibi, Hartmann Neuron’da bir x86 işlemcili anakart üzerine kurulu ve işletim sistemi kullanıyor.
Kötü haber ise, Hartmann Neuron’un artık üretilmiyor olması. Bunun yerine, bir VST plug-in’i çıkarmışlar. Oldum olası VST plug-in’leri ve Cubase yazılımlarından vicdanımın gece tarafı kadar tiksindiğimden, üzüntüm bir kat daha arttı.
Hartmann Neuron’u bu kadar özel yapan şey, yeni bir sentezleme tekniği getirmesi. Normalde, bir konuyu seçip didiklemekten hoşlandığım halde (eski Pozitif PC okurlarının bildiği üzere-bu arada, Pozitif PC’nin yakın zamanda sürprizlerle birlikte geri döneceğini de müjdeleyeyim!) blogumda konulardan yüzeysel bahsetmeyi tercih ediyorum. Zira, blog’un “ruhunda” da bu var…
Dolayısıyla, Neuron’un ne gibi yenilikler getirdiği konusundan da yüzeysel olarak bahsedeceğim. Zaten ayrıntılara girmeye kalksanız, üzerine kolaylıkla Suç ve Ceza kalınlığında bir kitap yazılabilir!
Hartmann, “tek kişilik orkestra” mantığıyla ortaya çıkmış, üretim kalitesi yüksek, harc-ı alem olmayan bir synthesizer. 5000$ üzerindeki fiyat etiketi de bunu gösteriyor. Neuron’u tasarlayan Axel Hartmann, daha önce Alesis Andromeda ve bazı Waldorf modelleri gibi bazı efsanevi aletlere imza etmiş biri. Bu özellikleriyle, Bob Moog’u andırmıyor değil.
Neuron, Resynthesis diye bir teknik kullanıyor. Aslında klasik VA özellikleri de taşımasına rağmen, Resynthesis özelliği sayesinde bir sesi Neuron’a yüklediğinizde, yazılımın yapay zeka özelliği devreye giriyor (bu terimden nefret ediyorum!). Ses, Neuron’un içinde “parçalanıyor” ve sesi oluşturan kaynağın -mesela keman- fiziksel özellikleri modelleniyor.
Bu noktadan sonra, artık tek oyuncak osilatör ve filtre olmaktan çıkıyor: scape ve sphere ile sesi şekillendirmeye başlıyorsunuz. Scape’i kemanın teline, sphere’ı ise gövdesine benzetebilirsiniz. Bu parametrelerle oynayarak, sözgelimi kemanın telini gerip gevşetebilir, ya da gövde formuyla oynayabiliriz.
Bu parametrelerle oynayarak, 60 YTL’lik bir kemandan Stradivarius sesi alabileceğinizi sanmayın; zaten Neuron’un ortaya çıkış amacı ya da “görevi” bu değil. Neuron, yeni bir prensip getiren lider bir tasarım.
PC anakartı kullanılmış olması nedeniyle, bu harika alete sahip olanlar, fan sesi gibi bozucu faktörlerden şikayetçiler. Buna rağmen, üretilen sesin çok iyi olduğu söyleniyor. Burada kastedilen sonic fidelity, sesin gerçekçi olması ya da olmaması değil. Hala birçok kişi, synthesizer’ları akustik aletleri taklit eden elektronik oyuncaklar gibi görüyor ve bu da müzikalite açısından kısır bir durum yaratıyor. Synthesizer, yeni sesler üretmek, “varolmayan enstrumanları çalmak” için yaratılmış bir alet. Özellikle de Virtual Analog, ya da Arp 2600, Moog (eski modelleri) gibi ilk analog synth’lerin takipçisi olan Alesis Andromeda gibi modeller…
Hiç yorum yok; hadi birşeyler söyleyin!