Dün -ya da evvelsi gün müydü?- Orhan Pamuk Nobel”i kaptı götürdü. Kimileri sevinçten havalara uçtu (AB sempatizanları genelde), kimileri fena halde kıllandı (komplo teorisyenleri,aşırı milliyetçiler vs), kimileriyse bana ne dedi (sokaktaki vatandaÅŸ denilen kitle; genelde sosyoekonomik durumu orta ya da altında insanlar için kullanılan, bariz aÅŸağılayıcı bir terim bu. Sanki herkes sokaÄŸa çıkmıyormuÅŸ gibi!)
Türkiye’de saÄŸcılar YaÅŸar Kemal, Aziz Nesin ya da Orhan Pamuk”u sevmezler. Solcular ise neyi sevip neyi sevmediklerini pek de iyi ortaya koyamazlar; çünkü Türkiye’de gerçek anlamda bir sol asla olmadı. Bizde solcu dediÄŸinizde davul zurnayla ÅŸehir meydanlarında halay çeken, entellektüel düzeyi dünya solu ortalamasının birkaç kat altında bir zümre anlaşılıyor. Birileri birÅŸeylere itiraz ediyorsa ve bu iÅŸte bir devlet parmağı varsa, o kiÅŸi ya da kiÅŸiler “solcu” sanılıyor. Daha vahimi, onlar da buna inanıyorlar!
SolculuÄŸun ne olduÄŸundan ÅŸimdi uzun uzun bahsetmek istemiyorum; ama bir ara yazmak isterim bu konuda..
Gelelim Pamuk meselesine..
Türk vatandaşı olduÄŸum için, siyasal görüş konusunda kimlik bunalımı yaşıyorum.Ä°sveçli olsam kesinlikle solcuyum derdim; Texas”da yaşıyor olsam muhtemeldir ki silah düşkünlüğümden dolayı aşırı saÄŸcı zannedilebilirdim.
Orhan Pamuk’u yazar olarak sevmiyorum. Aziz Nesin”e de yazar olarak bayılmam ama neredeyse tüm eserlerini okudum. Ama YaÅŸar Kemal, belki de gelmiÅŸ geçmiÅŸ en büyük yazarlardan biridir. Bu ikisinden farklı olarak, Orhan Pamuk’u insan olarak ta sevmiyorum…
Türkiye Moldova’ya 5 gol atınca tebessüm bile etmedim. Kelimenin tam anlamıyla vatanseverim; ama “milliyetçi” gibi sıfatları kendime yakıştıramıyorum. Zaten çok sayıda vatansever olmayan milliyetçiyle dolu bu ülke. Mafya üyesi milliyetçiler, asker kaçağı milliyetçiler gibi..Samimi milliyetçileri de devlet sevmiyor; çünkü biz devlet olarak batı hayranı hatta “batı hastasıyız”. Türk insanı, Türkiye’de ikinci sınıf vatandaÅŸtır.
Orhan Pamuk’u affedemiyorum. “Namlı” vatan hainleri bile kendi ülkeleri hakkında atıp tutmazlar baÅŸka ülkelerde. Orhan Pamuk, Türk insanını rezil etti-zaten Nobel’i almasının nedeni de bu.
Bu bir komplo teorisi deÄŸil. Avrupa bizi sevmiyor. Bunu da doÄŸal karşılıyorum. Zaten inanılmaz yüksek iÅŸsizlik var Avrupa”da ve bir de Türk iÅŸsizlerini istemiyorlar. Kültürleri bize benzemiyor. “Bunlar bölücü” benzetmesi yapmak istemiyorum; bu çok sığ bir yaklaşım olur. Ama Türkiye”nin en azından federatif bir yapıya dönüşmesi iÅŸlerine gelir; ÖrneÄŸin GüneydoÄŸu”da zayıf bir Kürt devleti oradaki kaynaklara çok kolay ulaÅŸmalarına ve “büyük ortadoÄŸu” projesinde ABD’ye rakip olabilmelerini saÄŸlar. Bu mümkün görünmüyor; biz çok güçlü olduÄŸumuzdan deÄŸil. ABD onlara meydan vermez de ondan!
Orhan Pamuk, “neo-ayrılıkçılar” diye adlandırdığım bir zümreye hizmet ediyor, en azından yaptıkları ve söyledikleriyle. Bunlar, Öncekilerden çok daha tehlikeli ve ciddiler. Paraları,güçleri, medyada ve devlette kolları var. AB silahını çok kullanıyorlar. Dikkat ederseniz genç kızları coplayan polis, nedense Kürt ayrılıkcılara iliÅŸmedi bile birçok vakada! Yani Türkiye, cumhuriyet tarihinin en kritik döneminden geçiyor.
EleÅŸtiriye açık olmalıyız. Türkiye, nasıl Osmanlı’dan koptuysa, bazı etnik gruplar da bağımsız devlet talepleriyle gelecektir. Bu normal.Ä°spanya ve Ä°ngiltere’de bunu yaşıyor. Zaman zaman kaba güçle, zaman zaman sıcak gülümsemeyle üniter yapılarını korudular.
Nobel, Orhan Pamuk”a “hediye edildi”. Zaten son yıllarda ciddi anlamda bir edebi eser de yok; ama siyasal kimliÄŸiyle, Türkiye için atıp tutmasıyla Avrupa’lı “dostlarının” sevgisini kazandı. 1 sene boyunca dünyada gündemde olacak ve Türkiye aleyhine konuÅŸmayı sürdürecek. Bask’ları öldüren Ä°spanyollar, tarihi boyunca Ä°skoç ve Ä°rlandalılara eziyet eden Ä°ngilizler, yabancı düşmanı Fransız ve Almanlar “ne güzel konuÅŸuyor” diyecekler. “Ermenilere ve Kürtlere toprak verilsin” diyecekler. Avrupa”da, aslında olayları filan bilmeden, samimi olarak bunları talep eden, iyiniyetli bir kamuoyu oluÅŸacak. Çünkü tamamen medyanın ittirmesiyle sözümona karar verdiÄŸimiz,yaÅŸadığımız,hatta öldüğümüz bir dünyada yaşıyoruz.
Ä°lginç bir not; Orhan Pamuk”un babası IBM Türk”ün ilk genel müdürü…
