Pozitif PC editor blogu

1985′lerdeki Knight Rider (Kara Şimşek) ve Street Hawk furyasıyla birlikte, birilerinin aklına “bunun bir de uçanını yapalım” fikri elbette gelecekti. İşte bu fikir, Airwolf ile vucut buldu.

Airwolf, aslında bir savaş helikopteri bile değil. Bell 222 modeli, ağır bir modifikasyon işleminden geçirilerek seksi Airwolf haline getirilmiş. Bu modelin, daha çok hava ambulansı olarak kullanıldığını öğrendim. Hatta, dizi bittikten sonra, dizide kullanılan Bell 222′nin “aksesuarları” sökülerek Almanya’ya satılmış ve hava ambulansı olarak kullanılmış. Maalesef, 1991′de bir kaza geçirmiş ve içindeki 3 kişiyle birlikte toprağa karışmış. (Turbo modunu deniyorlardı belki de?)

Dizide merakla beklediğimiz atraksiyonlardan biri de, Airwolf’un “Turbo” moduna geçmesiydi. O zamanlar 10 yaşlarında olduğum halde, bu zırvalık beni bile gülümsetirdi (yine de hala bile gaza gelmeme mani değil!) Turbo modunda Airwolf Mach 1′i aşabiliyor. (Normalde bir Bell 222, ses hızının üçte birine bile ulaşamıyor!) Çoğu savaş uçağına bile nasip olmayan, hatta günümüzde afterburner kullanmadan sadece 1 uçağın erişebildiği bu hız, diziye ayrı bir renk katardı. Zaten diziyi seyrederken konuyu zerre kadar kaale almaz, “hadi artık turbo moduna geç”, “vizörü göster”, “pim çek bomba at” tarzından beklentiler içine girerdik.

Helikopteri, Springfellow Hawke (Jan-Micheal Vincent) isimli bir eski ordu pilotu kullanır, Dominic Santini (Ernest Borgnine) ise silahları ve navigasyon bilgisayarını idare ederdi. Briggs isimli tek gözlü bir CIA ajanı ise her bölümde ortaya çıkar ve görevi verirdi.

Aslında, Hawke’a pilotluğundan çok yaşam tarzından dolayı gıpta etmişimdir. Dağların ardında, göl kıyısında harika bir evi, büyük bir tablo kolleksiyonu ve adını bilmediğim bir köpeği vardı. Sherlock Holmes’den mi esinlenilmiştir bilinmez, canı sıkkınken çellosunu çalardı.

Airwolf, bayağı tuttu ve artık bezdirene kadar sayısız bölümü yayınlandı.

Eski bölümlerde ise kadro farklıydı. Aşağıdaki video, Airwolf’un ilk bölümlerinden. Ancak jenerik hemen hemen aynı kaldı.

Popularity: 14% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın

Ray, ne iş yaptığı belli olmayan ve sürekli 65 model Corvette Stingray’i ile gezen bir elemandı.

Hemen her gizemli karakter gibi, Ray’in bir soyadı,ailesi ya da geçmişi yoktu. Onunla bağlantı kurabilmenin yolu, gazetede ya da BBS’lerde Corvette Stingray ilanlarına bakmaktan geçerdi.

Aynı A takımı gibi, Ray’de yardıma muhtaç insanlara yardım eder, mafya ile sorunlarını filan çözerdi. Karşılığında para almaz, ama birgün bu yaptığı iyiliğin karşılığı olarak sizden bir iyilik isteyeceğini ve mutlaka yapmanız gerektiğini söylerdi.

Çocukken, ileride “Ray” olmayı ciddi bir kariyer fırsatı olarak gördüğümden, büyük iyilikler hariç -arabasının servise sokulması gibi- Ray’in nasıl hayatta kalabildiğini düşünürdüm. Sözgelimi, diş fırçası almak için, eskiden iyilik yaptığınız bir market sahibi mi bulmanız gerekirdi? Doğrusu, Ray’in ki zor bir hayattı.

Elbette Ray, “senin kaçırılan çocuğunu kaçırdım, şimdi sen de bana bir tas çorba vereceksin” türünden basit iyilikler istemezdi. Ray, minimalist yaşardı. Sadece Stingray’i ile gezer, kötü adamları harcar, sonra Stingray’e binip başka yardıma muhtaç insanların onu bulmasını beklerdi.

Stingray’e nasıl ulaşıldığı da tam bir muammadır. Çoğu insan mahalledeki karakolu bulamazken, nasıl olurdu da soyadı bile bilinmeyecek derecede gizemli bu adama ulaşırlardı? Eğer o kadar kuvvetli istihbaratları varsa ve zekiseler, neden kendi sorunlarını kendileri çözmezdi?

Ray abiyi Nick Mancuso oynardı. Zamanında Indiana Jones rolü için düşünülmüş; ancak seçilemeyince vasat bir kariyerle bu alemdeki mücadelesine devam etmiş. Şimdi yaklaşık 60 yaşında olmalı Nick Mancuso. Allah uzun ömür versin diyoruz…

Popularity: 11% [?]

Bu Yazıyı Paylaşın